నిన్ను ఎవరని అనుకోను ?

నలుపు ఓ వైపు నను తరుముతూ ఉంటే

వెండి వెలుగు వెచ్చగా చేరువవుతూ ఉంటే

నిన్ను ఎవరని అనుకోను.... ?

హృదయాన్ని తడిపే రుధిరం అనుకోనా ?

పాదాన్ని నడిపే మౌనం అనుకోనా  ?

గతమై గడిపే అవగతమనుకోనా ?
అవును ......
ఇది మనసు ఆడే వింత నాటకం
సొగసుని కోల్పోయే ఆలోచనా కంటకం

సందేహం ...............ప్రేమ

 సందేహం తనను తాను ధ్వంసం చేసుకునే వరకు ..

                                          మనని పరిశోదించడానికి ప్రోత్సహిస్తూనే వుంటుంది........

 ప్రేమ తనను తాను అంకితం చేసుకునే దాకా ........

                                                     ప్రపంచాన్ని భరిస్తూనే ఉంటుంది .....

ఎవరు ఆపారు ఈ మృదుసంతకాల్ని ?

ఆశల ప్రవాహాం.. అందులో నేను మునగటం తేలటం

ఆ పై నిన్ను తలవటం

అంతలోనే చూపులు నిలిపివేయటం

సిగ్గుతో నన్ను నిలదీయటం

ఎవరు ఆపారు ఈ మృదుసంతకాల్ని ?

నాకు నేనే అడ్డయ్యాను... నన్ను నేను ఎలా దాటగలను

చేరాల్సిన గమ్యం నీవు

జననంతో వెచ్చగా తోడుండి

మరణంతో చల్లబరచి పోతావు...

ప్రాణమా నిన్ను నేను నమ్మలేను

ప్రాణాధారమా .. కాస్త దాన్ని కరుణించు

ప్రణయమా త్వరగా త్వరపడు... చేరాల్సిన గమ్యం వైపు 

ఎవరూలేని వింత ఎడారిలో

అంతందంగా పూసావేంటే ముద్దుల గులాబి
ఎవరూ లేని వింత ఎడారిలో.....

అంత కమ్మని పాటలేంటే వన్నెల కొయిలా
బాటసారులే లేని ఈ వింత రహదారిలో

అంతదమయిన నవ్వేంటే ఓ నాగమల్లీ
నాగుల నడుమ వాగుల నడుమా

మనుషులు లేని చోట మహా ప్రశాంతంగా ఉంటుంది కదూ

చల్లని గాలిలా మారి నీ చుట్టూ వీస్తుంది

కదలని కళ్ళతో కాలాన్ని కదిలిస్తూ ఉంటాను

వదలని నీ భావాలను ఒంటరిగా మోస్తూ ఉంటాను

హృదయం విరహంతో నిన్నే చూస్తూ ఉంది

చల్లని గాలిలా మారి నీ చుట్టూ వీస్తుంది

గుండె పగిలితే
మనసు విరిగితే

సడిలేకుండా వచ్చి సందేశం ఇస్తావు
పగిలిన ముక్కలు ఏరేలోపు మల్లీ పగులుతుంది

వెతకటంతోనే సరిపోయింది జీవితం
బ్రతుకులోని తీపి నీకే అంకితం

నీ కవితగా మిగిలిన విశేషాన్ని

బహుమతులు పొందలేదు

అనుమతులు అందలేదు

నేనొక అవశేషాన్ని

నీ కవితగా మిగిలిన విశేషాన్ని

బ్రతకటంలో కళ నీకే అంకితం

హృదయమనే మాటొచ్చి

ఓటమికే ఓర్పొచ్చి

ఓడి,గెలిచింది జీవితం

బ్రతకటంలో కళ నీకే అంకితం

అనుభూతి కలిపితే అంతరంగాలు

నన్ను నేను పరిచయం చేయాలా

నిండు కుండకు మట్టితెలియదా ?

నీలో మునిగితే తరంగాలు

అనుభూతి కలిపితే అంతరంగాలు

మురళికి తెలుసు నీ పెదవుల మృదువెంతో

కనులకు తెలుసు కనపడని మధువెంతో

చెవులకు తెలుసు... నీ పలుకుల మధురిమెంతో

వేటినడిగినా ఏదో ఒకటి చెబుతాయి

చెప్పలేని నేను

విప్పలేని నన్ను

విశాల గగనంలోకి విసిరాను

రసాణువులు నిన్ను చేరాలని

చేరి, పదిరెట్లై నాపై కురవాలని