ముద్ద మందారాలు

Sep 30, 2009

దుమ్ముని ఎవరూ ఇష్టపడరు..

కాని తాను అంతటా ఉండగలదు.. నా మనసులాగా ...

వయసు వలపుల జ్వలలో వింత కాంతిని చిమ్ముతోంది..

మనసు తలపుల అలలలో సొంతదనాన్ని కోల్పోతోంది...

నాకు నేనే అడ్డమయ్యాను ... నన్ను నేను ఎలా దాటగలను..

నీవు నా శాశ్వత జోడివనీ ...........

నాలో ఊపిర్లూదే నేస్తానివనీ ...

తెలుసు నాకు .....

అయినా జీవితం పట్ల అలుసు నాకు....

నాకు నేనే అడ్డయ్యాను... నన్ను నేను ఎలా దాటగలను ?

లోతుగా దిగిన గాజు ముక్కలు ఎదలో కలుక్కుమంటున్నాయి

రక్తం చిందుతూ ....... కాలం ఉలిక్కి పడుతోంది

త్వరగా నన్ను బయటపడమంటోంది

నాకు నేనే అడ్డయ్యాను.... నన్ను నేను ఎలా దాటగలను...

నా నీడ నన్నే వెక్కిరిస్తుంటే ....

బ్రతుకు భారాన్ని చూపిస్తుంటే ...

ఏమీ చేయలేని అసక్తత నాది...

మౌనాన్ని వీడని ... అయోమయం నీది

పువ్వులా నలగటం నాకు అలవాటు అయ్యింది...

ఆ పరిమిళంలో మునిగితెలటం నీకు మురిపెంగా మారింది...

ఉన్నదేదొ ఉత్సాహాన్నిచ్చి ............

లేనిదేదొ లేమిని రగిల్చి .................

నీ అస్థిత్వాన్ని ప్రశ్నిస్తూ వికృతం అయ్యింది మనసు !

దానికేమి కావాలో నీకు బాగా తెలుసు !!!

जुदाई जिस्मोंकी होसकती है.... यादोंकी नहीं
बेवफाई बातो में हो सकती है .... दिल में नहीं

जानम इज़हार तो करो .... तेरी अदाए ही सही ......

తీవ్ర వ్యతిరేకతల మధ్య ..... లోతైన అనుకూలత నీవు...

ప్రపంచమంతా నిప్పులు కురుస్తున్నా ...

నింపాదిగా ఉన్నానంటే అది నీ చలవే ....

తప్పంతా నాదేనని నిలబెడితే

తప్పుకోలేను ప్రియతమా ....

నిలబడ్డ దగ్గరే నిలువునా కరిగి పోతాను

నీ భావాలే కానుకగా నీ ముందు పెడతాను