అంతా ... నీవల్లే

నీవు వేరు , నీ మనసు వేరా ? అని అడిగింది ప్రేమ ...

అవును , అంతా ... నీవల్లే అన్నాను నేను...

మరణం నాది ....కరుణ నీది

ఈ మధ్యే జీవితాన్ని తెరిచాను ...  

                          నీకోసం మరణించటానికి ...

గొప్ప భావమై హత్తుకున్నావు .

                         ఈ అసంపూర్ణుడిని కరుణించటానికి.

వజ్రం

  వజ్రం - తరతరాలుగా తనను తాను మలుచుకున్న ఒక బొగ్గు...

         అందుకే బహుశా స్త్రీలు దీనిని అమితంగా ఇష్టపడతారు..

మనుషులు .... మృగాలు

మనసును చదవగలవారే మనుషులు ... మిగిలినవి మృగాలు

"నన్ను తప్పు పడుతున్నారంటే .. నా పట్ల వారికి వున్న అభిప్రాయాన్ని తప్పు పడుతున్నారంతే "

ఆధారం

                    ఆధార పడటం లో గొప్ప స్వాంతన వుంది..  
                                    అది ఆధారం గొప్ప దైనప్పుడు మాత్రమే

నిప్పు కంటే ముప్పు కాదా నువ్వు ?

నీవు ఒప్పుకోనంత మాత్రానా నిప్పు కాల్చకుంటుందా...

చెప్పు చెలీ...................................

 నిప్పు కంటే ఎక్కువ ముప్పు కాదా నువ్వు ? ?

నన్ను నేను దహించుకుంటేనే .....నీవు నివ్వుగా దొరుకుతానంటావా ?

ఏది ఆ నిప్పును త్వరగా ఇవ్వు ... నీలో ఇప్పుడే చేరి పోవాలని వుంది ...

నాతో నేను

గాఢ మౌనం లో నాతో నేను ... ప్రస్తుతం నేను లేను .....

ప్రేమ లేఖ

ఎక్కడున్నావు ప్రియతమా ? నీవూ నాలాగా కట్టుబాట్లకు కట్టుబడిపొయావా ?

అనుబంధాల మధ్య నలిగింది చాలు ... నా హృదయాన్ని చేరి సేద తీరు నేడు.నీవు లేని తనాన్ని వదిలేసి , నీ లోకం లో విహరించాలి అని ఊహలు ఏవేవో కలలు కంటున్నాయి.. సంగీతం సరిగమలను వెతికినట్టు సంతోషం నిన్ను వెతుకుతూ బయలుదేరింది .. బాధ్యతలు ఊరుకుంటాయా నిరంకుశంగా దానిని వెనకకు లాగుతూనే ఉంటాయి. ఎక్కడున్నాను నేను ? ఎక్కడికి చేరుతాను ఏమో ?  నీకోసం ఇలా మిగిలాను.... మాటలతో సముదాయిస్తే మనసు వినదు ప్రియతమా .. నీవన్నా కావాలి లెదంటే మత్తునైనా అందివ్వాలి అంటోంది వెర్రి మనసు. నిజంగా ప్రేమ అంత దొరకనిదా ? అంతటా ఉంటుంది అని తృప్తి పడటమే కాని అందిపుచ్చుకొని ఆనంద పడింది లేదు.. కన్నీటి పొరల్లో దాగున్న కసి నన్ను నిందిస్తూ ఉంది నాకేమి పట్టదని.. సొమరిని అని.. నేనెలా చెప్పగలను నీవే నా బలం, నీవే నా బలహీనత కూడా అని. ప్రతిరోజూ వింత పోకడలతో స్పందించే హృదయ సవ్వడి... జీవితాన్ని కుదిపేస్తూ ఉంది.ఇఛ్ఛ మంటలోని నీలిమలా మారింది... మనసు మసి బారిన దీపం లా కూర్చుంది. వెలుగు ఆరక ముందే ఆదుకో.. ఆదుకొని అందుకో ..అందుకొని గుండెలో అదుముకో.. అదుముకొని అమృతంలో ముంచు .. నీలో ముంచుకొని నను కరుణించు... ఈ మానిసిక జాఢ్యాన్ని విదిలించి .. వదిలించి విడుదల చేయి..

వ్యక్తులు.. వ్యవహారాలు ...సంపదా..సంస్కారం ఇవన్నీ ప్రపంచంకోసం నేను వేసుకున్న ముసుగులుగా తోస్తున్నాయి.నీ రాక తెలియక పోతే నాకు నేనే ముసుగునవుతానేమో ? చెలీ కరుణించు ఎంతొ శ్రమకోర్చి బయటపడతాను నీ కోసం .. ఆ సమయంలో నీవుండవు ... మళ్ళీ కూరుకుపోతానేమో! భయంగా ఉంది

తత్త్వ శాస్త్రం,మానసిక శాస్త్రం,విజ్ఞాన శాస్త్రం,సామాజిక శాస్త్రం,ఇవన్నీ బుధ్ధిని బంధించగలిగాయి కాని... హృదయ వేదనను ఇసుమంతైన తేలిక పరచలేదు... నీవొచ్చే వరకు నేను మిగులుతానో లేదో ..కనీసం ఈ ప్రేమలేఖని చదువుతావని ... కాలంలో అవషేశంగా ... నీ విషేశంగా మిగులుదామని ... దుమ్ముకొట్టుకు పొయిన ఈ పనికిమాలిన మనసు ఆశ ... ఎవరు విన్నా వినక పోయినా ఇది చేరాల్సిన చోటికి చేరుతోందని నాకు తెలుసు..కాక పోతే నేనంటేనే నీకు అలుసు .. నిన్ను నిందించాలని లేదు ప్రియతమా ... నా దురదృష్టం అక్షరాలలొ అలా దొర్లుతూ ఉంది..నీకు కదలటం ఇష్టముండదు కదా అలాగే కూర్చో, నిన్ను నీవు మోసం చేసుకొంటూ ... చిరుగాలి నీ దరికి చేరుతుంది ఓ రొజు నా పరిమళాన్ని మోసుకుంటూ....

జీవితం రహస్యాలను ఒక్కోక్కటి విప్పుతూ ఉంటే ... గాఢ మౌనంలో,తనలో తాను లీనం అవుతూ ... హృదయం, మాటల్లో చెప్పలేని వింత ఘోష చేస్తూ ఉంది .. ఆ ఘోషలో నా ఆశ సంలీనమయ్యింది తిరిగి రాలేదు ఇంతవరకు ... నేను మిగిలి ఉంటే నీతో పాటు దానిని మోసుకొస్తావని ..నాలోని ఆశలకు ..అంతర్లీన నిరాశలకు ... నీతో స్వాంతన చేకూరుస్తావని .. మౌనంలోకి మునుగుతున్నాను.... ఉంటాను 

నీ ప్రతి బింబమే నా జీవితం

కాలమా నీ ప్రతి బింబమే నా జీవితం ......

బ్రతకటం లో కళ నీకే అంకితం ...

కదులుతూ కదులుతూ కాలం ...

 సృష్టిస్తుంది ఎదలో కలకళం

ప్రేమా ...

 నీవైనా కాస్త కాలాన్ని ఆపుమా....